Ménard-Gaborit

Melon de Bourgogne met de essentie van de nabijgelegen Atlantische oceaan.

In het hart van de Muscadet, daar waar de rivieren de Sèvre en de Maine elkaar in een verstilde omhelzing ontmoeten, ligt Domaine Ménard-Gaborit. De geschiedenis van dit huis leest als een kroniek van de aarde zelf; al sinds 1734 wortelt de familie in de bodem van Monnières. Wat begon rond de iconische Moulin de la Minière is door zes generaties heen geëvolueerd tot een baken van kwaliteit. Vandaag de dag zwaaien François en Pauline Ménard de scepter, waarbij zij het rijke erfgoed van hun voorvaderen verweven met een frisse, moderne visie.
De wijngaard is voor de familie Ménard geen fabriek, maar een levend organisme. Hier wordt gewerkt met een diep respect voor de biodiversiteit, want sinds 2019 is het domein volledig overgeschakeld op biologische landbouw. De bodem, rijk aan gneiss, orthogneiss en micaschist, wordt behoedzaam bewerkt met mechanische ploegen in plaats van chemicaliën. Men luistert naar de stokken en versterkt hun natuurlijke weerstand met kruidenaftreksels en aromatherapie. Zelfs schapen grazen tussen de rijen om de bodem op natuurlijke wijze te voeden.
In de koelte van de kelder, in vaten die de overgrootvader in 1914 nog met de hand uitgroef, krijgt de wijn de tijd die hij verdient. Hier rijpt het sap ‘sur lies’  in de traditionele ondergrondse betonvaten met glastegels, wat zorgt voor een natuurlijke thermische traagheid en een unieke textuur. François hanteert een minimalistische aanpak: inheemse gisten krijgen de vrije loop en het gebruik van sulfieten wordt tot een strikt minimum beperkt om de ziel van het terroir niet te maskeren.
De wijnen van Ménard-Gaborit zijn een pure ode aan de Melon de Bourgogne. Ze vangen de essentie van de nabijgelegen Atlantische Oceaan: in de neus ontluiken vaak delicate aroma’s van witte bloesem, rijpe citrus en een vleugje kweepeer.
Bij de eerste slok valt direct de minerale spanning op; een ragfijne aciditeit die danst over de tong, ondersteund door een verrassende romigheid die voortvloeit uit de lange ‘sur lies’-rijping. De afdronk is steevast ziltig en verkwikkend, alsof een frisse zeebries door het glas waait. Of het nu de toegankelijke Accostage is of een complexe cru die jarenlang heeft gerust, elke fles vertelt het verhaal van een familie die met haar voeten in de klei en haar hart in de wijn staat.